December 29, 2008

कबिता - पीर, चिन्ता छ मेरो यो मनमा

अनुप गुरुङ्ग
पीर, चिन्ता छ मेरो यो मनमा
बाच्नु नै पर्ने जे जस्तो भएपिन
यो जिन्दगी कस्तो मेरो
सल्केको आगोको धुवा जस्तो

आशा सबै मरी सक्यो मेरो
बिरानो लाग्छ जिन्दगी मेरो
छैन कोही आशु चुहाउने
म मरॆ पछी मेरो लासमा


5 Comments:

Aman Bakshi said...

so, nice of your Thought. This is a very nice poem. so, please keep like this type of poems.

Hari Khanal said...

Dherai ramro chha safaltako kamana.

Hari Khanal said...

Auda dinharuma pani lekhdai garnu.hamilai padhne mouka milne chha

Luna said...

अनुप जि !
यसरी झुठो लेख्नु त भएन नि !
" छैन कोही आशु चुहाउने
म मरे पछी मेरो लाश मा " --
धत !
चिन्ता पर्‍यो भन्दै मा यसरी हिक्मत हार्ने हो ? !
तपाईंलाई खित्रिक्क केही हुँदा तपाईंको परिवार - इस्ट मित्र - साथी भाई त हुनुहुन्छ नि मन दुखेर रुने ।त्यसैले मैले लेख्या यसरी झुठो बोल्नु त भएन नि भनेर ।
तर एउटा कुरा है , तपाईं मन छोएर लेख्न खुब सिपालु हुनु हुदो रहेछ !
कहिले रोएर लेख्नुस् - कहिले रिसाएर - कहिले हासेर तर लेख्न चै लेख्नुस् है !
निरन्तरताको शुभ कामना ।

timi bina said...

kabita ramro chha hai sathi

Post a Comment

>>> कमेन्टको लागि धन्यवाद !