आचार्य प्रभा (दमक झापा )
हो,युवाहरुसुरेन्द्र लिम्बू परदेशी
विजयको पिरामिडमाथि
मृत्युसँग सँधै पराजयको इतिहास छ
उरुगका सम्राट गिलगमेशले हारे
अल्बर्ट कामुको सीसिफसले हारे
म जीवन मृत्युको दुर्बोध्य शृङ्खलामा छु
त्यसैले त मेरा थकित अनुभूतिहरू
तिम्रै यादको भित्तामा अडेसिएर
सुस्ताइरहेछन् एक चिम्टी आनन्द ।
मृत्युका गम्भीर विषयहरूमा
भोगाइलाई जीवनको पाठशाला बनाएर
म आफैँलाई पढ्ने प्रयत्नमा छु
आफ्ना अमूर्त आभासहरू हृदयान्तरण गरेर
तिम्रो उर्वर मानसपटललाई परागसेचन गर्न
म संवेदनाको यौवन उत्खननमा छु
प्रश्नजस्तै जटिल भएर बाङ्गिएका रहस्यहरू
पूर्ण विह्रामले ठोकेर सोझ्याउन भनि
म विशृङ्खल बक्ररेखामा हिँडिरहेको छु ।
नवराज न्यौपाने ‘मौन’
जोखेर र हिसाब गरेर
जीवनको बहिखतामा
मलाई जिन्दगी लेखु जस्तो पनि लाग्दैन्
बनवटी र फोस्रा आदर्श ओठमा भिरेर
देखावटी लय बोकी
मलाई जिन्दगीलाई ढाँटु जस्तो पनि लाग्दैन्
यत्ती हो म मनको सुन्छु
र मन देखि म तिमीलाई सुनीरहेको छु
निस्वार्थ निशर्त !!
यही सत्य हो
र यस्लाई प्रमाणित गर्ने कुनै आधार हुन्न
जीवन भए सम्म मृत्यु परास्त हुन्छ
र म तिमी भए सम्म जिन्दगी जित्छु
तर तिमी बिना
जिन्दगी बाँचे पनि
मुर्दा श्वास फेरे जस्तो हुन्छु
केबल जिउदो लाश
- विशाल बिहानी
कतै दुःख्छ दुःख्दैन पाउलाई के सोध्नु,
संघर्षले बनेका ‘बा’का घाउलाई के सोध्नु ।
खै कुन शब्दले सम्बोधन गरौँ बा हजुरको
सधैँ काँडामाथि हिँड्ने बाउलाई के सोध्नु ।
कति बगे होलान् पसिना बाको शरीरबाट
पसिनाले नै बनेका नदी तलाउलाई के सोध्नु ।
बाले कति संघर्ष गर्नु भो जिन्दगीभर ?
देखिन्छ साक्षी राखेर यो गाउँलाई के सोध्नु ।
यहाँ आज जति बनेको छु, जे बनेको छु म,
बाको संघर्षले नै बनेको नाउलाई के सोध्नु ।
- रमेश राज भट्टराई
यो नेपाल हो
यहाँ भ्रष्टाचारको विरुद्धमा बोल्न हुँदैन
लाखौँ रुपैयाँ खर्च गर्यो क्याम्पस जानलाई
तेही नि हाम्रो औकात हुँदैन जागिर खानलाई
आफ्नै मान्छे भए देखि जागिर पाइदो रहेछ
यो देशमा त राम्रो होइन हाम्रो चाइदो रहेछ
भैगो अब यस्ता कुरा खोल्नै हुँदैन
यो नेपाल हो
यहाँ भ्रष्टाचारको विरुद्धमा बोल्नै हुँदैन
घुसकै कुरा अगाडि आउँछ जुन क्षेत्रमा पनि
जति धेरै पढे पाने के काम भयो तनि
युवाहरू पढे लेखे विदेशी तिरै गए
विदेश किन पस्नु पर्थ्यो देशमै अवसर भए
ए सराद्दे बाजे - Prem Oli
ए सराद्दे बाजे
आज एक दिन भए नि
मेरी आमालाई भेटाइ देऊ
आमाको झलक्क देखाइ देऊ
हरेक बर्ष मेरी आमाले नै पाउछिन भन्दै
दाल चामल र फल दान माग्छौ
आमालाई न दिएर के आँफै राख्छौ
आमाको नाममा चढाएका
हरेक कुरा आमाले पाउछिन भन्नेले
एक दिन भए पनि आमालाई बोलाई दिन सक्दैनौ
एक छिन भए पनि आमाको देखाइ दिन सक्दैनौ
हैन भने किन तिथी र स्राद्द गराउछौ
सबै आमाले पाउछिन भन्दै कराउछौ ।
.gif)
