सधैँ राम्रा कथा

 गजल

बहर : हजज मुसम्मन सालिम
अर्कान : मुफाईलुन् , मुफाईलुन् , मुफाईलुन् , मुफाईलुन्
वजन : १२२२ - १२२२ - १२२२ - १२२२
काफिया : अन
रदिफ : भएका छन्

यता सुन्दा सधैँ राम्रा कथा वाचन भएका छन्
उता सुन्दा गफाडीका वृथा गायन भएका छन्

झनै राम्राे बनी हिँड्दा कुरा का्ट्ने बढे धेरै
नियम कानुन ठुलालाई सही साधन भएका छन्

कता मिल्ला अहाे शान्ति भनी दाैडे सबै मान्छे
भलाे गर्ने असल हाे जाे उनै सज्जन भएका छन्

बजाएका कुरा गर्छाै लुटी खायाै मुलुक मेराे
सजाएका नयाँ अाशा सधैँ धड्कन भएका छन्

कहाँ तिम्रो खुशी हाँसाे कहाँ मेराे गथासो याे
लुकेका देवता मार्फत सबै मापन भएका छन्

© नवराज  न्याैपाने 'माैन'
( परिश्रमी  पाठशाला)

न म घाम उदाएको, न अस्ताएको देख्छु

 

न म घाम उदाएको, न अस्ताएको देख्छु,

मेरो खुशी पनि नियतीले निभाएको देख्छु।

न म घाम अस्ताएको, न उदाएको देख्छु,

मेरो जिन्दगीको चाल सुस्त आएको देख्छु।

अचेल किन उजाड छ यो मनको बगान,

बसन्तमै फुलहरू मुर्झाएको देख्छु।

कस्ले चलायो कुन्नि यो जिन्दगीको गति,

जता पुर्‍यायो, तेतै अन्धकार छाएको देख्छु।

चाहनाका सीमा कस्ले थुनिदियो यहाँ,

मेरा सपना पनि लगाम लगाएको देख्छु।

अलिकति जोश मनमा हुर्किनै नपाई,

दायाँ–बायाँ आफ्नै छायाँ झस्काएको 

नहोस् देशको अवशान

 आचार्य प्रभा (दमक झापा )

हो,युवाहरु
गर्यौ तिमीहरुले प्रयास  
नेपाल आमालाई हँसाउँन,
तर सम्झ!युवाहरु हो
उजाडिए कति आमाका काखहरु?
बनायौ अश्रुपूर्ण तिमीहरुले
ती आमाहरुका आँखाहरु ,
भिजे रगतको आहालमा लुछुप्पै
ती आमाहरुदेखेका स्वर्णिम सपनाहरु ।    
खै!के प्राप्ति होला र!
जन्म दिने आमाहरुका गहहरुबाट
निर्ममतासाथ रगतको आँसु बगाएर ?
के बाध्यता थियो होला र!
आमाका न्यानो काखहरु
रित्तो बनाई उजाड्न बाध्य गराएर ?
तड्पिई रहेछन् विव्हल बनेर
मातृत्व शोकमा हरक्षण,हरपल
ती निरीहआमाहरु
लुटिनु लुटिए कठै!